MANSUR FORUTAN'DAN POP MÜZİĞİN 20. YÜZYIL SERÜVENİ

Gazeteci Mansur Forutan, Doğan Kitap etiketiyle yayınlanan  ‘Riff: 20. Yüzyılda Popüler Müzik’ kitabında 1950’lerin o ilk asi tınılarından 90’ların dijital devrimine popun tarihini, 'rock’n roll’ ruhuyla anlatıyor. 90’larda medya sektöründe dergiler yayımlayan, yazılar yazan Mansur Forutan, “Riff: 20. Yüzyılda Popüler Müzik” kitabında, 50’lerin o ilk asi tınılarından 90’ların dijital devrimine kadar uzanan gürültülü yüzyılın; tasarım, teknik ve ruh arasındaki o görünmez bağlarını inceliyor. 
Ciltli yayımlanan kitap aslında 20. yüzyılın asi gürültüsüne dair bir nevi arkeolojik kazı çalışması. Transistörlü radyoların gençliği sokağa çıkardığı anlardan, TDK kasetlerin manyetik bantlarında saklanan hatıralara; 45’lik plakların her iki yüzündeki toplumsal değişimden, listelerdeki yüzlerce ikonik şarkıya kadar her şey bu kitapta. 500 sayfa, 1500'ü aşkın ikonik grup/sanatçı, 1000’den fazla olmazsa olmaz albüm ve 2000'in üzerinde görsel içeren bir senfoni… 
Kasetten walkman’e 1950-1999 arasında müzik teknolojisindeki gelişmelere de yer veren kitabın arka kapağındaki 'barkod’u tarattığınızda ise Forutan’ın önerdiği 306 şarkıdan oluşan “Riff Mixtape 1950-1999” başlıklı 'çalma listesi'ne ulaşabiliyorsunuz. Ayrıca kitabın son bölümünde Rock'n Roll'un ruhunu taşıyan 50 unutulmaz film ve kitap seçkisi, müzik türleriyle ilgili periyodik tablo ve 20 soruluk bilmece yer alıyor.
Mansur Forutan, ‘Riff: 20. Yüzyılda Popüler Müzik’in bir teşekkür olduğunu vurguluyor: “Bu kitap aslında yazılmadı; daha çok, yıllar boyunca zihnimde biriken tüm o bilgi, görüntü ve seslerin kendi özgür iradeleriyle dışarı fırlaması sonucu kendi kendine oluştu. Bu sadece birikmiş bir hafıza, bir yığın dergi, bilgi, belge ve kendini dışarı atmaya çalışan, kendi çapında 50 yıllık bir popüler müzik hikâyesiydi... Plaktan kasete, kasetten CD’ye, oradan dijital dosyalara uzanan bir melodram. Elbette bu hikâyenin tamamı değil. Buradaki birkaç yüz sayfa, olan bitenin ancak küçük bir kesiti ve bana denk gelen kısmı. Bu bir teşekkür aslında. O gürültüyü çıkaran herkese, dinlemeye sabreden herkese ve bir gün bir şarkıda tesadüfen geçmişin seslerine rastlayan herkese.”