MONOS

21 Kasım 2019 Perşembe 14:42

Kendilerine Rambo, Smurf, Bigfoot, Wolf ve Boom-Boom gibi isimler takan bir grup çocuk, Latin Amerika'nın dağlık ortamında bir örgüt tarafından insanları öldürmek için eğitilir. Askeri eğitim egzersizleri yapan ve kendilerini her türlü koşula karşı hazırlayan çocuklar, yalnız kaldıkları zaman özlerine döner ve kendi yaşıtları gibi oynayıp, eğlenmeye başlar. Ancak onların içlerindeki şiddete meyilli olan taraf, çocukların hayatının kararmasına neden olur. Bir filo, çocukları pusuya düşürüp ormanlık alana çektiklerinde, işler içinden çıkılmaz bir hal alır.

YÖNETMEN:

OYUNCULAR:

SENARYO:

GÖRÜNTÜ YÖNETMENİ:

Jasper Wolf

MÜZİK:

Mica Levi

YAPIM:

2019, Türkiye

DAĞITIM:
Başka Sinema

SÜRE:

102 dakika

ELEŞTİRMEN YILDIZLARI:

MEHMET AÇAR (Habertürk)… 3,5

CUMHUR CANBAZOĞLU (sinemamuzik.com)… 3

ALİ ULVİ UYANIK (Milliyet Sanat)… 2,5

ELEŞTİRMEN GÖRÜŞÜ:

KEREM AKÇA: ‘… Anti-militarist anti-rehine gerilimi damarlı ada/orman macerası aslında başka türlü planlıyor. Hipnotik ve stilize bir Paul Thomas Anderson gerçekçiliği servis etme arzusu filmin geneline yayılmış. Mica Levi bu duruma destek oluyor. Ancak onun ötesinde bir Herzog eli de değiyor zaman zaman. Daha ziyade sanki anti-rehine gerilimlerinde ekol olan Costa-Gavras’ın ‘kıyamet paranoyası’yla da teğet geçen “Sıkıyönetim”inde (“Etat de Siege”, 1972) Uruguaylı solcu Tupamaro grubunun kaçırdığı Fransız liderin hikayesini hatırlatıyor “Monos” bolca. Bu da filmin sahicilikle imtihanını daha net bir şekilde devreye sokuyor. Landes, alışık olduğumuz ‘hayatta kalma macerası’nın ötesinde Güney Amerika’nın ya da Yeni Arjantin Sineması’nın aşırılıkla ilişkisi üzerine kurmuş yapısını. Sekiz bireyli genç çetesinin alegorik yaklaşımı ters yüz ediliyor. Bunun ötesinde de herkesin birbiriyle yattığı, cinsiyet fark etmeksizin neredeyse grup seks yaptığı hedonizm vurgusu var. Bu da doğal ortamdan savaşla kaçmanın kaçınılmaz sonucu olabilir..'